Licht en duisternis speelden lange tijd in mijzelf, zoekend naar een punt van houvast en een weg om te volgen.
Niets gebeurde zomaar voor niets en maakt dat ik vandaag sta waar ik nu ben op deze weg.
Afscheid nemen en loslaten leerde ik over de laatste twee jaar als voorbereiding op wat komen zal.Afscheid ook aan die dingen die mij aan het leven bonden en dan meer en meer van hun glans verloren.
Wat had mij eigenlijk zo gebonden ? de maatschappij, de sociale en morele verplichtingen. Wie was het die zich liet binden door zulke zaken. Wat is leven, hét LEVEN ? Was er al niet steeds een afscheid ? Vragen, steeds maar weer vragen. Veel wil ik loslaten. ook vele zaken waar andere mensen zo veel waarde aan hechten. En waarom ? Comfort, bang van het onbekende, verslaving, er willen bijhoren ? Bijhoren tot wat ? Wat maakt het uit, waar hecht ik waarde aan ! En wat hield mij tot hiertoe nog steeds tegen ? Twijfel en ongerustheid ? Zal ik mij dan wel vrijer en rustiger voelen ?
En ja ik weet/besef dat de antwoorden niet daarbuiten liggen maar enkel in mijzelf. Maar misschien moet ik naar daarbuiten om binnenin te raken ? De ervaring van de waarheid, daar gaat het om - mijn waarheid, niet iemand's anders.
Mijn huis en tuin liggen achter mij doch een veel groter huis en tuin liggen voor mij als zijnde de wereld zelf.
"Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen" klinkt de melodie in mijn hoofd.
Voorbereidingen, ja - mar toch ook niet te veel plannen. Ik zie wel waar ik ga.
Wanneer vertrekken ?
Nu nog de stap zetten.
Bookmark this page with: